Wybudowany: 1615–1618
Inwestorzy: Zakon jezuitów pod patronatem księcia elektora Johanna Schweickhardta von Kronberga
Styl: renesansowy

Dzięki swojej charakterystycznej auli, mieszczącej się na trzecim piętrze, Domus Universitatis przez 170 lat było godnym miejscem niezliczonych uroczystości promocyjnych i uniwersyteckich.

Na widokach miasta autorstwa Wenzela Hollara z 1632 roku wyraźnie widać, że budynek kolegium wyraźnie górował nad otaczającą go zabudową. Jednak to przede wszystkim dwie wieżyczki dachowe podkreślały jego wyjątkową pozycję w mieście.

Potężna czteropiętrowa renesansowa budowla urzeka swoją prostotą. Uwagę przyciągają jednak dwie strzeliste wieżyczki, które po ponad 200 latach nieobecności powróciły w 2005 roku na szczyt stromego dachu.

W szczytach nad dwoma łukowymi portalami wejściowymi również można coś odkryć: herby księcia elektora Moguncji Johanna Schweickhardta von Kronberga (1604–1626) oraz kapituły katedralnej. Oba pochodzą z warsztatu rzeźbiarza Johannesa Junckera z Aschaffenburga.

Stary Uniwersytet nadal jest siedzibą instytucji naukowych. Obecnie służy jako miejsce badań i pracy dla Seminarium Dziennikarskiego Uniwersytetu Johanna Gutenberga oraz Instytutu Historii Europejskiej im. Leibniza. Oprócz biur i sal seminaryjnych w budynku znajduje się dobrze wyposażona biblioteka, która zawiera około 87 000 tytułów dotyczących historii Europy od połowy XV wieku, a także akademik dla stypendystów instytutu. W sali konferencyjnej regularnie odbywają się publiczne wydarzenia poświęcone tematyce naukowej.