Budowla powstała w 1236 roku. Na prośbę mieszkańców Moguncji arcybiskup Siegfried III podjął decyzję o przeniesieniu szpitala Heilig-Geist-Spital, położonego w pobliżu katedry, nad brzeg Renu.
Wykorzystanie
Szpitale w średniowieczu nie przypominały tych, które znamy dzisiaj. Święty Duch był placówką wielofunkcyjną, rodzajem „instytucji mieszanej”. Mieszkali tu pielgrzymi i bezdomni, obcy i ubodzy, starzy – a także chorzy, choć ci ostatni stanowili raczej mniejszość. Dlatego też opieka nad nimi nie była priorytetem. Prawdopodobnie dolna kondygnacja była zarezerwowana dla mężczyzn, podczas gdy kobiety mieszkały na piętrze.
Ponieważ w tamtych czasach publiczna działalność charytatywna była sprawą wyłącznie kościelną, opiekę nad mieszkańcami sprawowało bractwo Świętego Ducha. Należeli do niego zarówno mężczyźni, jak i kobiety, którzy złożyli śluby podobne do ślubów zakonnych i zobowiązali się służyć Świętemu Duchowi przez całe życie (dr Ludwig Falck).
Szczególne położenie budynku, który w XIII wieku wystawał w połowie ponad mury miejskie od strony Renu, umożliwiało osobom przybywającym późno, nawet po zamknięciu bram miejskich, wejście do szpitala przez wschodnią bramę.
Zwyczaj ten utrzymano również później, po przeniesieniu murów miejskich, poprzez małe drzwi po ich południowo-wschodniej stronie. Niezwykły przebieg murów miejskich wymagał również, aby strażnicy patrolujący trasę od wieży Eisenturm do bramy Fischtor musieli przejść przez drzwi na piętrze szpitala, aby przez kolejne drzwi ponownie dostać się na mur.
Przebudowa pod koniec XV wieku
Już w 1244 r. zarządzanie szpitalem przejęło miasto, które uzyskało wówczas prawa miejskie, ale wraz z utratą tych praw w 1462 r. powróciło ono do kościoła, który przekształcił budynek w dom spokojnej starości dla kobiet. Pod rządami nowych właścicieli budynek został częściowo przebudowany w stylu późnogotyckim pod koniec XV wieku. W tym czasie romańskie okna zostały zastąpione wysokimi oknami gotyckimi.
Zmieniające się wykorzystanie
W 1804 roku Francuzi nakazali likwidację starszych szpitali w Moguncji. W późniejszym okresie szpital Heilig-Geist-Spital służył różnym celom, był nawet wykorzystywany jako magazyn i sala gimnastyczna.
W 1863 roku browar Brey’sche Aktien-Brauerei otworzył w nim po raz pierwszy restaurację. W tym czasie szpital był własnością niemieckiej gminy katolickiej, która odprawiała nabożeństwa na piętrze budynku. W 1888 roku został sprzedany browarowi Mainzer Aktienbrauerei.
Druga wojna światowa i odbudowa
Podczas nalotu brytyjskiego lotnictwa na Moguncję 27 lutego 1945 r. spłonęło całe centrum miasta. W płomieniach stanął również kościół Heilig-Geist. Szkody były jednak niewielkie. Największe zniszczenia dotknęły dach, który wkrótce po zakończeniu wojny udało się odbudować.
W latach 50. XX wieku kościół Heilig-Geist był popularnym lokalem tanecznym. Od 1975 r. trwała renowacja, która odsłoniła szpital, który w poprzednich stuleciach został znacznie rozbudowany i zabudowany, zwłaszcza od strony Renu.
W ramach starań o przywrócenie budynku do jego pierwotnego stanu romańskiego usunięto jednak również późnogotyckie elementy zewnętrznej konstrukcji, w tym okna z maswerkami.
