Patrick Roth, urodzony w 1953 roku we Fryburgu Bryzgowijskim, dorastał w Karlsruhe. Po latach studiów w Paryżu i Fryburgu, od 1975 roku Los Angeles stało się domem dla studenta anglistyki, który w kolejnych latach pracował jako dziennikarz filmowy, reżyser i scenarzysta.

W 1978 roku wyprodukował swój pierwszy film krótkometrażowy „The Boxer”, a w 1981 roku zwrócił na siebie uwagę ekranizacją opowiadania Charlesa Bukowskiego „The Killers”. Po wyprodukowaniu kilku słuchowisk, w 1991 roku Roth przedstawił swoją pierwszą prozę „Riverside”, będącą początkiem trylogii o Chrystusie, która została wyróżniona nagrodą literacką Rauriser Literaturpreis. W 1993 roku ukazała się kolejna powieść „Johnny Shines oder Die Wiedererweckung der Toten. Seelenrede” (Johnny Shines lub wskrzeszenie umarłych. Przemowa duszy), w której Roth sięgnął po niekanoniczne teksty biblijne, ciesząc się dużym uznaniem publiczności. W 1996 roku ukazała się ostatnia część trylogii, powieść „Corpus Christi”.

Również opowiadania Rotha „Die Nacht der Zeitlosen” („Noc ponadczasowych”) z 2001 roku spotkały się z dużym uznaniem. W 2002 roku wygłosił tradycyjne wykłady poetyckie na Uniwersytecie we Frankfurcie nad Menem („Ins Tal der Schatten” („W dolinie cieni”)). W następnym roku Roth otrzymał nagrodę literacką Fundacji Konrada Adenauera. W książkach takich jak „Meine Reise zu Chaplin” (1997) i swojej najnowszej powieści „Starlite Terrace” (2004) Roth opisuje w magicznych obrazach i pełnych aluzji do historii kina ludzi w filmowej metropolii Hollywood i, zdaniem jury, „zapisał się w pierwszej lidze literatury niemieckojęzycznej”. W 2005 roku opublikowano jego wykłady z poetyki z Heidelbergu pod tytułem „Zur Stadt am Meer” (Do miasta nad morzem).