Peter Stamm, urodzony w 1963 roku, mieszka w Winterthur i jest jednym z największych pisarzy swojego pokolenia. Jak mało który autor potrafi on znaleźć precyzyjne i sugestywne obrazy dla nieskończonych możliwości i niemożliwości związków miłosnych, chłodu i pociągu, dystansu i bliskości. Znakiem rozpoznawczym Stamma jest jego kunsztownie zwięzły i pozbawiony ozdobników styl. Styl to tylko ubranie, powiedział kiedyś Stamm, ale literatura musi pokazywać skórę. Marianne Grosse,

dyrektor ds. kultury w Moguncji, uważa Stamma za doskonały wybór na stanowisko miejskiego pisarza: „W prozie, słuchowiskach i sztukach teatralnych Petera Stamma najbardziej imponuje mi jego prosty, całkowicie zdystansowany styl narracji. Koncentracja na krótkich zdaniach głównych i niemal całkowita rezygnacja z nadmiernych ozdobników charakteryzują go jako niezwykłego literata i sprawiają, że jest on w naszych czasach znaczącą osobowością literacką. Cieszę się, że Peter Stamm zostanie nowym pisarzem miejskim w Moguncji i jestem bardzo ciekawa, jakie akcenty nada swojej kadencji”.

Już swoją debiutancką powieścią „Agnes”, opowiadającą o skomplikowanej historii miłosnej między pisarzem a studentką fizyki, Stamm odniósł w 1998 roku wielki sukces zarówno wśród krytyków, jak i czytelników. Felietoniści okrzyknęli książkę przypowieścią o sile literatury i wyobraźni. W 1999 roku Stamm kontynuuje swoje literackie poszukiwania dotyczące niemożliwości związków w wysoko ocenianym zbiorze opowiadań „Blitzeis” („Gwałtowna burza”) i zdobywa za to wysokie uznanie Marcela Reich-Ranickiego i jego współpracowników z programu „Literarisches Quartett” („Kwartet literacki”) stacji ZDF. Następnie ukazuje się powieść „Ungefähre Landschaft” („Przybliżony krajobraz”) (2001), której akcja rozgrywa się na północ od koła podbiegunowego, powieść „An einem Tag wie diesem” (2006) o śmiertelnej chorobie, trójkąt miłosny „Sieben Jahre” (2009), a także imponujące zbiory opowiadań „Wir fliegen” (2008) i „Seerücken” (2011).

Peter Stamm, który pracował również jako dramaturg i autor słuchowisk radiowych, a przez wiele lat był dziennikarzem „Neue Zürcher Zeitung”, „Weltwoche” oraz satyrycznego czasopisma „Nebelspalter”, studiował anglistykę, psychologię i psychopatologię. Został uhonorowany wieloma nagrodami, m.in. nagrodą literacką Rauriser Literaturpreis (1999), nagrodą literacką Rheingau Literaturpreis (2000), nagrodą miasta Zurych (2003), nagrodą kulturalną miasta Winterthur (2003) oraz nagrodą literacką Bodensee-Literaturpreis (2012).