Wybudowany: 1526 r.
Ufundowany przez: kardynała Albrechta von Brandenburga, arcybiskupa
Moguncji Styl: renesansowy

W codziennym życiu wczesnej nowożytności studnie miały ogromne znaczenie. Nie istniała już centralna sieć wodociągowa, jaka funkcjonowała w czasach rzymskich w Moguncji. Ludność zaopatrywała się w wodę z licznych studni znajdujących się w pobliżu domów. Jednak woda gruntowa z tych studni była zazwyczaj silnie zanieczyszczona.

Publicznych studni było niewiele. Dostarczały one jednak czystą wodę gruntową, za której jakość odpowiadali specjalni „studziennicy”. Ponadto były one popularnymi miejscami spotkań towarzyskich: ludzie przychodzili po wodę, rozmawiali, plotkowali i wymieniali się informacjami.

Wybudowanie w 1526 roku kolorowej i pięknie zdobionej fontanny rynkowej wydaje się zatem na pierwszy rzut oka hojnym gestem księcia elektora, który bardzo troszczy się o dobrobyt swoich poddanych. Jednak po bliższym przyjrzeniu się dziełu sztuki i wydarzeniom historycznym tamtego okresu okazuje się, że ten szlachetny dar nie był wcale bezinteresowny.

Dwa lata przed wzniesieniem fontanny na rynku w kraju wybuchła wojna chłopów. Rebelia chłopów domagających się sprawiedliwości społecznej i wolności wkrótce ogarnęła również mieszkańców Moguncji. Wśród odgłosów broni domagali się oni w liście zawierającej 31 punktów zniesienia przywilejów szlacheckich i duchownych. Wraz z powrotem wojsk cesarskich po zwycięskiej bitwie pod Pawią w 1525 r. nastąpiło stłumienie buntu, a tym samym przywrócenie dawnych stosunków władzy między ludem a władzami.

Fontanna o wysokości sześciu metrów wykonana jest z czerwonego piaskowca. Do koryta studni prowadzą dwa stopnie. Fontanna podzielona jest trzema postumentami z płasko reliefowymi filarami. Nad trójkątną belką znajduje się zwieńczenie z jasnego piaskowca.

Putty z herbem arcybiskupa Emmericha Josepha von Breidbach-Bürresheima i miasta Moguncji zostały umieszczone podczas renowacji po pożarze katedry w 1767 roku.

Baldachim filarowy stanowi górne zwieńczenie fontanny. Pierwotnie zwieńczeniem była flaga, która w 1889 roku została zastąpiona figurą Madonny.

Wydarzenia wojny chłopskiej zostały również udokumentowane w inskrypcjach i formach fontanny rynkowej w Moguncji. Obracają się one wokół tematów cnoty, zwycięstwa i przemijania. Wrażenie robi przedstawienie pijanego mężczyzny, nad którym widnieje czaszka i napis: „O Bedenck das End” („Pamiętaj o końcu”), widoczny na jednym z filarów fontanny. Być może Albrecht chciał za pomocą przedstawionych postaci obrazowo przedstawić grzechy główne, na przykład w tym przypadku pijaństwo.

Dwa okazałe herby państwowe symbolizują fundatora Albrechta von Brandenburga.

Wraz z przebudową Höfchen, rynku i Liebfrauenplatz, fontanna rynkowa powróciła w latach 1974/75 na swoje pierwotne miejsce przed budynkami katedralnymi w kierunku Liebfrauenplatz.

Jako symbol nieudanego buntu, świadectwo wydarzeń historycznych i bogato zdobiona reprezentacja książęcej próżności, fontanna na rynku w Moguncji jest w każdym razie warta bliższego przyjrzenia się.