Zamykamy pierwsze, tzw. „zasuwy przeciwpowodziowe”. Zapobiega to zalaniu kanalizacji przez podnoszący się poziom wody w Renie.

Osiągnięto tzw. poziom powodziowy I. Dotyczy to przede wszystkim żeglugi. Kapitanowie są proszeni o pływanie jak najdalej od brzegu, w kierunku środka rzeki, oraz o unikanie fal. Maksymalna prędkość nie może przekraczać 20 kilometrów na godzinę.

Na brzegu Renu pierwsze obszary zostaną zamknięte, a parkingi zostaną ewakuowane ze względów bezpieczeństwa.

Uruchamiamy dyżur, który będzie dostępny przez całą dobę. Ponadto do akcji włączamy straż pożarną i wybrane urzędy miejskie.

Mówimy o drugim stopniu zagrożenia powodziowego i o całkowitym wstrzymaniu żeglugi.

W porcie zimowym montowana jest mobilna ściana przeciwpowodziowa, a bramy historycznych murów miejskich są zamykane. Mobilna ściana ochronna jest również montowana w obszarze portu celnego i śródlądowego. Ponadto zwykłe pokrywy kanałów są tam zastępowane wodoodpornymi.

Sytuacja staje się niebezpieczna. Dlatego od tego momentu kontrolę przejmuje służba ratownicza.

W tym miejscu mówimy o tak zwanej powodzi stuletniej. Jest to powódź tak wyjątkowa i rzadka, że statystycznie występuje tylko raz na 200 lat. Środki ochronne są zaprojektowane z uwzględnieniem tego poziomu – plus dodatkowe 50 centymetrów tzw. wolnej burty. Ponieważ rzeka jest w ciągłym ruchu, a gładka tafla wody jest raczej wyjątkiem. Słowo kluczowe: fale.

Ten znak nazywa się „Hochwasser extrem” (ekstremalna powódź) i oznacza, że powodzi nie da się już powstrzymać. Na szczęście byliśmy i jesteśmy daleko od tego przerażającego scenariusza. Dla porównania: podczas tak zwanej powodzi stulecia w 1882 roku, kiedy to zalane zostały duże obszary centrum Moguncji, zmierzono jedynie poziom 7,95 metra.

Aktualny poziom wody w Moguncji można sprawdzić na stronie serwisu powodziowego kraju związkowego Nadrenia-Palatynat. Wystarczy jedno KLIKNIĘCIE (Otwiera się w nowej karcie).