Pytania/odpowiedzi

Osady ściekowe powstają w wyniku procesu oczyszczania ścieków w oczyszczalniach ścieków. W tym celu ścieki (centralna oczyszczalnia ścieków miasta Moguncja, ok. 390 000 mieszkańców) są najpierw oczyszczane mechanicznie, np. za pomocą krat, piaskowników i osadników, z gruboziarnistych zanieczyszczeń, a następnie przekazywane do dalszego oczyszczania biologicznego w tzw. zbiornikach napowietrzających. Mikroorganizmy zawarte w osadzie czynnym rozkładają rozpuszczone zanieczyszczenia organiczne oraz substancje odżywcze zawarte w ściekach. W osadnikach wstępnych i końcowych substancje osadzające się oraz osad czynny są oddzielane od oczyszczonych ścieków. Osadzony osad jest następnie fermentowany w komorach fermentacyjnych przez około 20 dni, tzn. poddawany obróbce w warunkach beztlenowych. Następnie jest odwadniany za pomocą wirówek do około 28% TS (zawartość suchej masy) i może być również suszony do 75% TS poprzez dalszą obróbkę.

W ostatnich latach sposoby utylizacji osadów ściekowych stały się coraz bardziej niepewne. Od 2005 r. składowanie na wysypiskach nie jest już dozwolone, a wykorzystanie osadów ściekowych w rolnictwie nie jest już dozwolone we wszystkich krajach związkowych ze względu na obawy dotyczące przedostawania się substancji szkodliwych do gleby i roślin, a tym samym do łańcucha pokarmowego.

Również ceny utylizacji różnią się znacznie w zależności od regionu i metody utylizacji (np. współspalanie w elektrowniach węglowych i cementowniach oraz wykorzystanie w rolnictwie).

W związku z tym wiele gmin staje przed pytaniem, jak postępować dalej. Która metoda utylizacji jest bezpieczna w perspektywie długoterminowej, a jednocześnie przyjazna dla środowiska (gleba, wody, powietrze, transport), niedroga i niezależna od podmiotów trzecich?

Dzięki planowanemu termicznemu wykorzystaniu osadów ściekowych w centralnej oczyszczalni ścieków w Moguncji (patrz zdjęcie lotnicze z zaznaczoną lokalizacją) zakład stanie się niezależny od dostaw energii elektrycznej i gazu ziemnego oraz od rosnących z roku na rok, zależnych od rynku cen utylizacji. Dzięki dodaniu osadów pochodzących od partnerów (np. Stadtentwässerung Kaiserslautern AöR, Abwasserzweckverband „Untere Selz”) własna produkcja energii elektrycznej zostanie jeszcze zwiększona, aby pokryć całe zapotrzebowanie energetyczne oczyszczalni ścieków w Mainz w sposób niezależny, a nawet neutralny pod względem emisji CO2.

Osady ściekowe są bogate w składniki odżywcze, zwłaszcza fosforany, które mogą być wykorzystywane jako naturalne nawozy w rolnictwie i surowce w przemyśle. Fosforany są zazwyczaj wydobywane w sposób pracochłonny w kopalniach odkrywkowych i często zawierają inne substancje problematyczne, takie jak uran. Recykling osadów ściekowych byłby zatem czystą ochroną przyrody i środowiska.

Utylizacja osadów ściekowych poprzez spalanie odbywa się w całym kraju na różne sposoby. W przypadku TVM przewidziano specjalnie do tego celu zbudowaną instalację do spalania mono z piecem fluidalnym. Spalanie mono ma dla operatora oczyszczalni ścieków tę zaletę, że oczyszczanie ścieków i utylizacja osadów ściekowych odbywa się samodzielnie w jednym miejscu, a jednocześnie „produkt uboczny” termicznego przetwarzania (ciepło i energia elektryczna) może być wykorzystywany jako nadwyżka energii w procesie eksploatacji oczyszczalni ścieków.

Spalarnie osadów ściekowych pracują w temperaturach od 850 do 950 °C. Poziom temperatury osiągany podczas samodzielnego spalania zależy od zawartości energii i ilości dostarczonego, wysuszonego osadu ściekowego, a także od ilości powietrza spalania.

Wygenerowana w ten sposób energia elektryczna i ciepło zostałyby wykorzystane do zasilania centralnej oczyszczalni ścieków w Moguncji. Jest to kolejny ważny argument przemawiający za budową spalarni. Dzięki temu możliwe byłoby osiągnięcie „samowystarczalności” oczyszczalni ścieków, co jednocześnie zapewniłoby stabilność opłat. Aby nie ponosić dodatkowych kosztów i podatków (np. opłat sieciowych), sensowne jest umieszczenie instalacji bezpośrednio w miejscu, gdzie energia może być bezpośrednio dostarczana. Zapewnia to długoterminowe bezpieczeństwo planowania i stabilność cen dla operatora oczyszczalni ścieków, a tym samym również dla płatników opłat.

Wraz z wnioskiem o pozwolenie przeprowadzono intensywną ocenę oddziaływania na środowisko, która dokładnie zbadała kwestie związane z hałasem, zapach i bezpieczeństwo, w wyniku której stwierdzono, że w oparciu o obowiązujące ramy prawne nie należy spodziewać się szkodliwego wpływu na środowisko, znacznych niedogodności lub uciążliwości dla ogółu społeczeństwa i sąsiedztwa lub dla rozpatrywanych dóbr chronionych, ani podczas fazy budowy, ani w ramach zgodnej z przeznaczeniem eksploatacji, ani w wyniku zakłóceń w zgodnej z przeznaczeniem eksploatacji.

Nawet wpływ projektu na przyrodę i krajobraz na terenie centralnej oczyszczalni ścieków został określony w ramach bilansu wpływu i kompensacji. Deficyt kompensacyjny pozostały po uwzględnieniu możliwej kompensacji poprzez działania zostanie zrównoważony poza obszarem oddziaływania poprzez działania kompensacyjne i sadzenie drzew.
Więcej informacji na ten temat można znaleźć w krótkim opisiePDF-Plik1,27 MBopisiePDF-Plik1,27 MB.