Rok budowy: 1862
Projektant: Johann Baptist Scholl młodszy, rzeźbiarz dworski z
Darmstadt Styl: klasycyzm

Już 50 lat po śmierci Schiller stał się klasykiem par excellence. Jednak w 1859 roku liczne równoległe imprezy sprawiły, że uroczystości te stały się największymi, jakie kiedykolwiek zorganizowano w Niemczech na cześć poety. Przez trzy dni w 440 niemieckich i 50 zagranicznych miastach obchodzono 100. rocznicę urodzin Schillera, organizując uroczyste parady, odsłaniając pomniki, wystawiając spektakle i wygłaszając przemówienia.

Również w Moguncji odbyła się z tej okazji wielka uroczystość poświęcona Schillerowi, co zostało udokumentowane w obszernych materiałach przechowywanych w bibliotece miejskiej. 1 listopada 1859 r. w teatrze odbyło się uroczyste przedstawienie z udziałem Wallensteins Lager i Wilhelm Tell. Następnego wieczoru odbył się wielki koncert uroczysty.

Podczas tych uroczystości narodził się pomysł utworzenia stowarzyszenia mającego na celu wzniesienie pomnika Schillera. Tymczasowy komitet zebrał się po raz pierwszy 14 listopada 1859 roku. 1 grudnia komitet opublikował apel o wzniesienie pomnika Schillera, w którym poprosił mieszkańców Moguncji o wsparcie. Ludność odpowiedziała na apel z entuzjazmem. W następnym okresie zorganizowano koncerty i przedstawienia teatralne na rzecz pomnika, a komitet otrzymał liczne prywatne darowizny.

Rzeźbiarz dworski z Darmstadt, Johann Baptist Scholl (1818-1881), został wybrany do wykonania modelu pomnika. Odlew posągu został wykonany w Norymberdze przez firmę Burgschmied und Lanz, a podest w Moguncji przez kamieniarza Roßbacha i firmę Lauer. Pomnik został bezpłatnie dostarczony do Moguncji przez heskie koleje Ludwigs-Eisenbahn, gdzie dotarł 6 października 1862 roku. Odsłonięcie pomnika miało miejsce w piątek, 18 października 1862 roku. Z tej okazji balkony miasta zostały udekorowane flagami i kwiatami, a sklepy sprzedawały artykuły związane z Schillerem. Wydano tak zwaną „gwiazdę Schillera”, plakietkę upamiętniającą odsłonięcie pomnika.

Uroczystości związane z odsłonięciem pomnika trwały łącznie trzy dni. 18 października odbyła się wielka parada przez Große Bleiche, Rheinstraße, Fischtorstraße, Markt i Ludwigsstraße do Schillerplatz.

Pomnik został najpierw ustawiony na południowym krańcu placu. Od 1929 roku stoi na północnym krańcu.

Pomnik składa się z ponadnaturalnej wielkości figury poety wykonanej z brązu oraz cokołu z belgijskiego marmuru. Jest on ozdobiony brązowymi tablicami.

Na ozdobnym cokole z wieloma poziomymi podziałami stoi poeta – większy niż w rzeczywistości, w idealizowanym przedstawieniu. Jego mowa ciała ma symbolizować dążenie do przodu. W dłoni trzyma otwartą książkę.

Brązowa figura stoi na jednym z najbardziej ruchliwych placów w centrum Moguncji. Otoczona barokowymi i rokokowymi rezydencjami arystokratycznymi, wyznacza północny kraniec placu Schillerplatz. Wokół niej znajdują się ławki, które zachęcają do odpoczynku.