Bardzo się cieszę, że mogę dziś powitać Państwa tutaj, w Rheingoldhalle.
Czy znają Państwo to uczucie? Rano sięgają Państwo po smartfon, szybko przeglądają wiadomości i przy okazji zbierają zaskakująco dużo bezużytecznej wiedzy.
Tak właśnie było dzisiaj rano. Chciałbym jednak podzielić się z Państwem jedną z tych pozornie bezużytecznych ciekawostek, ponieważ tak wspaniale pasuje do dzisiejszego poranka:
czy wiedzą Państwo, jaki dziś jest dzień? 23 sierpnia.
A czego być może jeszcze Państwo nie wiedzą: dziś jest Dzień Ciasta Biszkoptowego¹.
Ciasto biszkoptowe. Co to ma wspólnego z wami?
Cóż, być może niektórzy z was rzeczywiście myślą teraz o ostatnim festynie letnim, dniu otwartym lub popołudniu dla dziadków i dzieci – oraz o wielu ciastach, które zostały na tę okazję upieczone z miłością.
Uważam jednak, że nie powinniśmy w tym miejscu lekceważyć biszkoptu.
Biszkopt jest bowiem tylko podstawą.
Dzięki czasowi, kreatywności i dużej dawce miłości można z niego stworzyć coś naprawdę wyjątkowego: wyszukany tort z wieloma warstwami, delikatnym kremem, świeżymi owocami i piękną dekoracją. Podstawa z wieloma drobnymi szczegółami, które powstają tylko dlatego, że ktoś poświęcił czas, by je stworzyć.
I właśnie w tym dostrzegam wspaniałą metaforę Państwa zaangażowania.
Spód biszkoptowy to podstawa. Dopiero dzięki wszystkim ludziom, którzy coś do tego dodają, powstaje z tego coś cudownego! Tak samo jest w naszych przedszkolach. Dzięki wam wszystkim ta podstawa staje się czymś cudownym!
Sprzedaż ciast, letni festyn, pomocna dłoń podczas pochodu św. Marcina, uszyty kostium, zaprojektowany ogród czy też ciągła komunikacja, pośrednictwo, a potem godzina lub dwie na posiedzeniach komisji – dla osób postronnych mogą wydawać się drobnymi wkładami. Jednak dla społeczności przedszkolnej znaczą one o wiele więcej: są składnikami, z których powstaje wspólnota.
I właśnie dlatego dzisiejsze przyjęcie jest wyrazem naszego uznania. Znakiem tego, że jako miasto dostrzegamy to, co Państwo robią. I że wiemy: wiele z tego, co sprawia, że nasze przedszkola są tętniącymi życiem miejscami nauki, zabawy i wspólnego spędzania czasu, nie byłoby możliwe bez Państwa zaangażowania.
Dzisiaj gościmy około 100 kobiet i mężczyzn, którzy angażują się na bardzo różne sposoby.
Niektórzy działają w miejskiej radzie rodziców, inni w radach rodziców przedszkoli, a jeszcze inni w stowarzyszeniach wspierających. Angażują się na najróżniejsze sposoby:
• Są łącznikiem między przedszkolem a rodzicami,
• słuchają, gdzie pojawiają się trudności, a następnie szukają i znajdują rozwiązania.
• Albo przynoszą skrzynki z napojami i stoły na uroczystości,
• zbierają datki na nowy sprzęt do zabawy,
• uprawiają sport z maluchami,
• towarzyszą podczas wycieczek i
projektów• albo wnoszą swoje osobiste umiejętności i pomysły na posiedzeniach gremiów.
Na pierwszy rzut oka są to bardzo różne działania. Łączy je jednak jedno: poświęcają Państwo swój czas.
A czas jest dziś jednym z naszych najcenniejszych dóbr.
Pomiędzy pracą, rodziną, obowiązkami i często napiętym harmonogramem dnia świadomie decydują się Państwo poświęcić czas dla innych. Nie dlatego, że musicie. Ale dlatego, że jesteście przekonani, iż społeczność rozwija się dzięki temu, że ludzie biorą na siebie odpowiedzialność za siebie nawzajem.
Właśnie w tym tkwi szczególna wartość wolontariatu.
A czasami rodzi się z tego coś, co wykracza daleko poza granice własnego przedszkola. Imponującym tego przykładem jest przedszkole św. Franciszka na Lerchenbergu.
Niedawno kilku rodziców z tej placówki zainicjowało zbiórkę pieniędzy na rzecz ciężko chorego dziecka z przedszkola. Z tej inicjatywy wyrosł wielki ruch solidarności wykraczający daleko poza przedszkole i dzielnicę Lerchenberg; zorganizowano galę charytatywną, w której wzięło udział wielu artystów z naszego karnawału, z różnych stowarzyszeń oraz wiele innych osób3 – i udało się zebrać sześciocyfrową kwotę darowizn.
To, co zaczęło się od zaangażowania kilku rodziców, stało się symbolem tego, co może osiągnąć społeczność.
Znaczna część pracy rodziców odbywa się w tle – i nie trafia, tak jak ta gala, na łamy dzienników. Wiele rzeczy pozostaje niewidocznych. Rodzice,
• którzy późnym wieczorem sporządzają jeszcze protokół z posiedzenia komisji,
• którzy w domu, gotując obiad, zastanawiają się, jak jeszcze można ulepszyć wyżywienie w przedszkolu,
• którzy bez wielkiego rozgłosu mówią: „Ach, jest coś do zrobienia. Zajmę się tym”.
To właśnie te liczne drobne wkłady tworzą w końcu coś wielkiego.
Piękne jest to, że dzieci to widzą. Dostrzegają to.
Pamiętają, że odbyła się uroczystość. Że ogród był piękny. Że ktoś uszył dla nich kostium. Że udało się zorganizować wycieczkę. Że dorośli wspólnie coś zorganizowali. A może pamiętają też pyszne ciasto.
Przede wszystkim jednak doświadczają czegoś znacznie ważniejszego: doświadczają, że ludzie są dla siebie nawzajem.
Nasze przedszkola to znacznie więcej niż tylko placówki opiekuńcze. To miejsca, w których dzieci zdobywają pierwsze doświadczenia poza rodziną. Uczą się wspólnej zabawy, rozwiązywania konfliktów, okazywania szacunku i budowania zaufania.
Do tego dzieci potrzebują niezawodnych dorosłych.
Specjaliści ds. wychowania każdego dnia wykonują imponującą pracę. Silne przedszkole czerpie siłę również z zaangażowanych rodziców i osób wspierających, które współmyślą, pomagają i współtworzą.
A dzieci bardzo uważnie obserwują.
Widzę w tym jedno z najważniejszych przesłań Państwa zaangażowania: demokracja nie zaczyna się bowiem dopiero w lokalu wyborczym. Zaczyna się tam, gdzie ludzie słuchają siebie nawzajem, wspólnie szukają rozwiązań, akceptują różne opinie i biorą na siebie odpowiedzialność za wspólnotę.
Każdy, kto angażuje się w działalność przedszkola, kształtuje zatem znacznie więcej niż tylko codzienność placówki. Wzmacnia fundamenty naszej społeczności miejskiej.
To zaangażowanie zasługuje na szacunek i uznanie. Wszyscy bowiem wiemy: wolontariat nie jest czymś, co dzieje się samo z siebie. Wymaga czasu, siły, otwartości, gotowości do kompromisu, a czasem także cierpliwości. Właśnie dlatego Państwa zaangażowanie jest tak cenne. Ofiarowują Państwo nie tylko czas i energię. Ofiarowują Państwo nadzieję.
Za to chciałbym Państwu dzisiaj – również w imieniu Rady Miasta i całej administracji miejskiej – z całego serca podziękować.
Moje podziękowania kieruję również do rodzin oraz partnerów i partnerek, którzy wspierają to zaangażowanie. Wolontariat często udaje się tylko dlatego, że wiele osób w tle wykazuje zrozumienie, przejmuje zadania lub rezygnuje ze wspólnie spędzanego czasu.
To również jest częścią prawdy.
Drodzy goście,
na początku wspomniałem o spodzie biszkoptowym.
Ten słodki spód biszkoptowy stanowi podstawę. To, co z niego powstaje – coś wartościowego i pełnego miłości – zawdzięczamy ludziom takim jak Państwo.
Bardzo dziękuję za Państwa zaangażowanie, poświęcony czas i gotowość do współtworzenia naszych przedszkoli, a tym samym naszej społeczności miejskiej.
Życzę Państwu teraz miłego przedpołudnia pełnego dobrych rozmów, interesujących spotkań – oraz okazji, by dziś choć raz znaleźć się w centrum uwagi.
Bo dzisiaj to Państwo są w centrum uwagi.