Jako element kultury budowlanej, sztuka w budownictwie wpływa na jakość i wyrazistość budynków, a ponadto może oddziaływać na otaczającą przestrzeń publiczną. Jest ona trwale związana z budynkami, zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz, i w zależności od budynku, przeznaczenia i potencjału powierzchniowego może pochodzić z różnych dziedzin sztuki, od raczej klasycznych koncepcji rzeźbiarskich lub malarskich po cyfrowe instalacje wideo lub projekcyjne.

Początki sztuki w budownictwie sięgają artystycznego projektowania budynków, które przez długi czas było integralną częścią architektury. Dopiero w XX wieku, wraz z upowszechnieniem się minimalistycznych i surowych koncepcji architektonicznych, sztuka zyskała nową rolę. Podstawową ideę i obowiązujące do dziś zasady dotyczące sztuki w budownictwie przyjął Bundestag na swoim 30. posiedzeniu w 1950 roku, zgodnie z zaleceniem Niemieckiego Związku Miast.

Sztuka w budownictwie tworzy wartość dodaną w zakresie kultury. Jest to jeden z największych i najważniejszych programów promujących sztukę i artystów w Niemczech. W połączeniu z architekturą dokumentuje ona zmiany w estetyce i twórczości artystycznej poszczególnych dziesięcioleci.