Poznaj historię druku, książek i pisma „na żywo”: w centrum starego miasta w Moguncji, naprzeciwko katedry, znajduje się jedno z najstarszych muzeów drukarstwa na świecie. Założone w 1900 roku przez mieszkańców Moguncji Muzeum Gutenberga poświęcone jest „człowiekowi tysiąclecia” Johannesowi Gutenbergowi, jego wynalazkom oraz, w ramach wystaw specjalnych, ich wpływowi na współczesność.

Jako wizytówka obszarów przyrodniczych w Nadrenii-Palatynacie, Muzeum Historii Naturalnej w Moguncji jest największym muzeum przyrodniczym tego typu w Nadrenii-Palatynacie. Zwiedzający wyruszają w prehistoryczną podróż do „dzikich światów” nad pierwotną Renem sprzed milionów lat i poznają świat zwierząt i roślin, które tam żyły. Stała ekspozycja nhms obejmuje zarówno Deinotherium gigantuem, które wita gości w foyer muzeum, jak i nosorożca włochatego. 

Muzeum Krajowe w Moguncji jest jednym z najstarszych muzeów w Niemczech. Barokowa „kasarna Złotego Konia” i nowoczesna konstrukcja ze szkła i stali tworząca wewnętrzny dziedziniec wraz z stajnią elektorską tworzą uroczy zespół całkowicie pozbawionego barier architektonicznych Muzeum Krajowego.

Znacząca kolekcja dzieł sztuki i historii kultury obejmuje okres od początków kultury do sztuki współczesnej.

LEIZA, jako instytut badawczy i muzeum archeologiczne Leibniza, bada człowieka i jego rozwój na podstawie materialnych pozostałości z trzech milionów lat, przekraczając granice czasu i przestrzeni.

Wynikające z tego podstawowe wnioski pomagają lepiej zrozumieć ludzkie zachowania i działania oraz rozwój społeczeństw. W ten sposób LEIZA wzbogaca wiedzę o człowieku o perspektywę archeologiczną i tworzy istotne podstawy do refleksji nad teraźniejszością i kształtowania przyszłości. Dzięki archeologii LEIZA rozumie człowieka w kontekście i dzieli się zdobytą wiedzą w ramach międzynarodowego dialogu. LEIZA działa na całym świecie i do tej pory z powodzeniem prowadzi szeroko zakrojone badania w różnych regionach Afryki, Azji i Europy. Unikalne połączenie kompetencji archeologicznych, przyrodniczych, konserwatorskich i informatycznych w połączeniu z ważnymi warsztatami, laboratoriami i archiwami pozwala na prowadzenie badań obiektowych dotyczących archeologii starożytnego świata (Azja, Afryka, Europa) od początków historii ludzkości do czasów współczesnych. Jako jedno z ośmiu muzeów badawczych należących do Leibniz-Gemeinschaft, LEIZA łączy doskonałą naukę z wystawami, a dzięki swojej misji edukacyjnej jest jednocześnie miejscem dialogu z opinią publiczną.

Do czasu zmiany nazwy 1 stycznia 2023 r. LEIZA była znana na arenie międzynarodowej jako Römisch-Germanisches Zentralmuseum (RGZM) i została założona w 1852 r. na mocy uchwały niemieckich stowarzyszeń historycznych i archeologicznych w Moguncji. Od 2024 r. LEIZA jest reprezentowana w czterech lokalizacjach w Niemczech: Moguncji, Neuwied, Mayen i Szlezwiku.

W jakim stopniu starożytność była zglobalizowana? Dlaczego ludzie od tysięcy lat przemieszczają się z miejsca na miejsce? Jakimi statkami wypływali w morze? Jakie wnioski można z tego wyciągnąć dla współczesności? Wszystkie te pytania porusza Muzeum Żeglugi Starożytnej w Moguncji, które po gruntownej przebudowie ponownie otworzy swoje podwoje późną jesienią 2026 roku. Obiekt, będący częścią Centrum Archeologii im. Leibniza (LEIZA), prezentuje się z nowoczesną koncepcją wystawienniczą, nowymi stacjami multimedialnymi i świeżym spojrzeniem na historię globalizacji i mobilności.

Kto właściwie skomponował „Humba, Humba, Tätärä”? Odpowiedź znajdziesz w Muzeum Karnawału!

Od momentu otwarcia w 2004 roku Muzeum Karnawału w Moguncji zaprasza na barwną podróż przez historię „Meenzer Fassenacht” – od 1837 roku do dziś. Na wystawie można obejrzeć liczne oryginalne eksponaty, takie jak ordery, czapki błaznów, berła, mundury strażników, historyczne plakaty, teksty, śpiewniki i fotografie. Kolekcję uzupełnia imponujący wybór dokumentów wideo, które ożywiają karnawał w Moguncji.

Muzeum powstało z założonego w 1972 roku archiwum karnawału w Moguncji. Organizacją prowadzącą muzeum na zasadach wolontariatu jest stowarzyszenie pożytku publicznego „Förderverein Mainzer Fastnachtsmuseum”. Oprócz własnych eksponatów muzeum korzysta z zasobów archiwum. Łącznie obie instytucje dysponują ponad 25 000 archiwaliów.

W pomieszczeniach o bogatej historii muzeum katedralne – drugie co do wielkości tego typu muzeum w Niemczech – prezentuje sztukę sakralną od późnego antyku do współczesności. Do najważniejszych eksponatów należą wyjątkowa kolekcja wczesnogotyckich rzeźb kamiennych oraz skarbiec katedry w Moguncji. Oprócz stałej ekspozycji regularnie organizowane są wystawy czasowe.

W 2000 roku podczas prac budowlanych natrafiono na fragmenty sanktuarium poświęconego starożytnej egipskiej bogini Izydzie i orientalnej Mater Magna, które prawdopodobnie było używane do III wieku. Pozostałości sanktuarium stanowią jedną z głównych atrakcji rzymskiego Moguncji.

Ministerstwo Kultury Nadrenii-Palatynatu ogłosiło sanktuarium Isis i Mater Magna w Römerpassage, wspierane przez inicjatywę Römisches Mainz (IRM), „Muzeum miesiąca października 2023” z okazji jego 20. rocznicy. 

Do dziś inicjatywa ta odpowiada za konserwację i efektowną prezentację znalezisk, a także za popularyzację sanktuarium poświęconego Izydzie i Mater Magna.

Oferta edukacyjna muzeum i współpraca stowarzyszenia są bardzo szerokie: obejmują one zwiedzanie z przewodnikiem dla klas szkolnych i grup, wycieczki po mieście, wykłady i wycieczki jednodniowe, a także współpracę tematyczną z lokalnymi partnerami z dziedziny nauki, kultury i sportu lub handlu detalicznego. Stowarzyszenie organizuje również festyny rzymskie oraz koncerty na instrumentach antycznych w teatrze rzymskim i w Römerpassage.

W Maincu od dawna panuje tradycja delektowania się musującym winem. Główna siedziba wytwórni win musujących Kupferberg, położona na tarasie Kupferbergterrasse w Maincu, mieści nie tylko restaurację, ale także muzeum. Podczas ekskluzywnej wycieczki z przewodnikiem można podziwiać największą kolekcję kieliszków do szampana i wina musującego, a także ponad 2000-letnie amfory i dzbany na wino, usiąść w dawnym „Bureau des Auswärtigen Amtes” Otto von Bismarcka, odkryć średniowieczne piwnice oraz historyczną salę winogronową – arcydzieło secesji.

Archiwum jest ośrodkiem badawczym i źródłem informacji dla wszystkich miłośników kabaretu. Różnorodne formy kabaretu, w szczególności kabaretu polityczno-literackiego, są na bieżąco archiwizowane i opracowywane naukowo. Niezliczone rękopisy i maszynopisy, zdjęcia, plakaty, książki (reżyserskie), nagrania dźwiękowe, nuty, karykatury, specjalne eksponaty, dokumenty, a także spuścizny i pozostałości po znanych kabarecistach, autorach, piosenkarzach i scenach kabaretowych wypełniają ściany, pomieszczenia, segregatory i półki w historycznym magazynie prowiantowym.

Kunsthalle Mainz to galeria sztuki poświęcona międzynarodowej sztuce współczesnej.

Kunsthalle Mainz prezentuje współczesne trendy artystyczne, które przedstawiają i przekazują aktualne tematy związane ze sztuką, polityką i społeczeństwem. Dzięki programowi wyjątkowych wystaw stara się przybliżać sztukę i jej tematy oraz ugruntować pozycję Moguncji jako stałej lokalizacji dla międzynarodowej sztuki i aktualnego dyskursu.

Prywatne Muzeum Historii Miasta Moguncji poświęcone jest tematyce historii społecznej, gospodarczej i kulturowej. Od 2003 roku mieści się ono w historycznej atmosferze strefy zabytkowej Cytadeli, w bezpośrednim sąsiedztwie liczącego 2000 lat „kamienia Drususa”. Oprócz wystawy stałej regularnie organizowane są wystawy czasowe. Organizatorem jest „Stowarzyszenie na rzecz Muzeum Historii Miasta Moguncji”.

Bogata kolekcja muzeum obejmuje mundury, dokumenty i przedmioty związane z historią garnizonu w Moguncji. Liczne mniejsze i większe eksponaty zostały zgromadzone dzięki darowiznom i członkom stowarzyszenia wspierającego. Na życzenie i przy okazji takich wydarzeń jak festiwal cytadeli oferowane są pouczające i zabawne wycieczki z przewodnikiem po muzeum.

Wszystkie eksponaty w muzeum zostały nabyte i pieczołowicie opracowane przez stowarzyszenie Förderkreis Mainzer Garnisonsmuseum e.V. Celem stowarzyszenia jest gromadzenie, konserwacja i ekspozycja przedmiotów związanych z historią garnizonu, a także ich naukowe badanie i publikowanie.

Muzeum znajduje się w kazamatach cytadeli nad stacją kolejową „Mainz – Römisches Theater”. Wejście znajduje się przy dziedzińcu cytadeli.

Muzeum Gonsenheim, jako prawdziwe muzeum regionalne, dzięki licznym eksponatom pozwala zapoznać się z historią rozwoju małej wioski ceramików z okresu neolitu sprzed 7000 lat, która obecnie jest największą dzielnicą Moguncji liczącą 24 000 mieszkańców. Zwiedzający mogą podziwiać biżuterię i ceramikę z różnych epok, 100-letnią powóz konny, pozytywkę walcową z bogatym repertuarem i wiele innych eksponatów.

Muzeum cegły prezentuje oryginalne znaleziska, ilustracje i teksty objaśniające. Najstarsze fragmenty cegieł mają ponad 4000 lat, znajduje się tu szczególnie obszerna kolekcja rzymska, a także cegły i dachówki od średniowiecza do czasów współczesnych.

Muzeum cegły w starej cegielni w Mainz-Bretzenheim zostało zbudowane w oparciu o znaleziska rzymskich cegieł i rur glinianych dwóch archeologów-amatorów. Samo miejsce wystawy jest już wyjątkowym zabytkiem kultury: piec pierścieniowy, w którym wypalano cegły, jest jedynym całkowicie zachowanym piecem tego typu w regionie Rheinhessen. W 1992 roku został objęty ochroną jako zabytek przemysłowy i jest częścią Szlaku Kultury Przemysłowej. Muzeum mieści się obecnie w drewnianej konstrukcji o powierzchni około 600 m² nad piecem pierścieniowym.

W muzeum, które posiada ponad 2000 eksponatów, przedstawiono całą różnorodność cegieł, od prostych cegieł ceramicznych po skomplikowane cegły dachówkowe. W muzeum znajdują się cegły z okresu 4000 lat, szczególnie obszerna kolekcja rzymska, a także cegły od średniowiecza do współczesności. Pokazuje ono bogactwo form dachówek i pokazuje, co wszystko można wytłoczyć, wyryć i odcisnąć na cegłach.

Organizacją prowadzącą muzeum jest stowarzyszenie Verein der Ziegeleifreunde Mainz e. V.

Muzeum Castellum w Reduit nad brzegiem Renu w Kastel oferuje fascynujący wgląd w ponad 2000-letnią historię Kastel. Szczególny nacisk kładziony jest na okres rzymski: znaleziska archeologiczne, takie jak naczynia z terakoty, cegły, elementy rzymskiego wodociągu, zastawa stołowa z terra sigillata oraz replika rzymskich term ilustrują codzienne życie w starożytnym Castellum Mattiacorum. Do najważniejszych eksponatów należą fragmenty skarbu monet, rzymskie narzędzia lekarskie, popiersie cesarza Konstantyna, a także ołtarze, kamienne trumny i aedicula z Kastel.

Kolejne wystawy pokazują rozwój Kastel od średniowiecza do współczesności, uzupełnione historycznymi mundurami, fotografiami i planami miasta. Od wielu lat część muzeum stanowi również gabinet karnawałowy w Kastel, prezentujący eksponaty związane z lokalną tradycją karnawałową.

Jedyna w swoim rodzaju w Europie – rekonstrukcja ostatniego działającego młyna rzecznego na Renie pokazuje stan techniczny młynarstwa około 1900 roku na podstawie autentycznych, sprawnych urządzeń: różnych maszyn do czyszczenia zboża oraz urządzeń do mielenia i przesiewania.

Przez wieki młyny rzeczne kształtowały krajobraz Renu. Jeszcze w 1840 roku w Moguncji działało 17 takich pływających młynów, a w Ginsheim nawet 21. Wraz z industrializacją i rosnącym ruchem statków stopniowo zanikały. Ostatni młyn rzeczny na Renie działał do 1928 roku w Ginsheim, później został przeniesiony do Moguncji i zniszczony w 1945 roku.

Dzisiaj autentyczna rekonstrukcja ostatniego działającego młyna rzecznego na Renie daje wyjątkowy wgląd w historyczną technikę i warunki pracy.