Klony jaworowe pochodzą z Ameryki Północnej. Już w 1688 roku zostały wprowadzone do Europy Środkowej. Występują one również w wielu odmianach hodowlanych, które różnią się przede wszystkim liśćmi, a w szczególności ich zabarwieniem. Do najbardziej znanych należą Acer negundo „Flamingo” (klon jaworowy o barwnych liściach), Acer negundo „Aureo-variegatum” (klon jaworowy o złocistych liściach) i Acer negundo „Variegatum” (klon jaworowy o srebrzystych liściach).

Podobnie jak wszystkie odmiany hodowlane, gatunek ten charakteryzuje się bardzo szybkim wzrostem w okresie młodości. Stosunkowo dobrze znosi klimat miejski i jest stosunkowo niewrażliwy na dłuższe okresy suszy.

Klon jaworowy może być również uprawiany jako wielopniowy duży krzew, dzięki czemu nadaje się do sadzenia w większych ogrodach miejskich.

• Pochodzenie: wschodnia część Ameryki Północnej

• Wysokość: 15–20 metrów

• Liście: 3–5 grubo klapowanych listków na liściu; jesienne zabarwienie żółte

• Kwiaty: żółtawo-białe; zwisające, długie grona przed pojawieniem się liści; marzec – kwiecień

• Owoce: skrzydlate; liczne w zwisających gronach; pozostają na drzewie przez większość zimy

• Gleba/stanowisko: miejsce nasłonecznione, świeża gleba bogata w składniki odżywcze