Szczególnie starsze okazy zielonego buku wiszącego urzekają swoim niepowtarzalnym pięknem. Drzewo osiągające wysokość do 30 metrów wygląda niezwykle malowniczo dzięki łukowato zwisającym gałęziom bocznym i wiszącym na nich gałęziom bocznym. Ich wykorzystanie w dużych parkach i na cmentarzach jest niemal koniecznością. Optymalnym miejscem dla tego drzewa jest

• Pochodzenie: Europa Południowo-Wschodnia, Azja Zachodnia
  
  
• Wysokość: 18 – 30 metrów
  
  
• Liść: szeroko jajowaty; długość 8–12 cm; przeważnie podwójnie piłkowany; ciemnozielony; jesienne zabarwienie jasnożółte
  
  
• Kwitnienie: przed pojawieniem się liści w lutym; żółte kotki o długości do 12 cm; roślina miododajna
  
  
• Owoce: jadalne orzechy w gęstych kępach
  
  
• Gleba/stanowisko: bardzo mało wymagająca, lubi stanowiska słoneczne
  
  
• Cechy szczególne: starsze okazy w eksponowanych, wolnostojących lokalizacjach mają tendencję do szybkiego poparzenia słonecznego, ponieważ wystające gałęzie na szczycie nie są chronione przez liście.