Jeśli chcesz samodzielnie korzystać z mieszkania objętego programem pomocy mieszkaniowej, pozostawić je puste przez okres dłuższy niż trzy miesiące lub wykorzystywać do celów innych niż mieszkalne, wymagane jest uzyskanie odpowiedniego zezwolenia. Zezwolenie to jest wydawane pod pewnymi warunkami.

Zezwolenie na użytkowanie własne może zostać wydane, jeżeli osoba uprawniona do dysponowania nieruchomością spełnia warunki wymagane do uzyskania zaświadczenia o uprawnieniu do zamieszkania. Zobacz również opis „ Wydanie zaświadczenia o uprawnieniu do zamieszkania”.

Zezwolenie na pozostawienie lokalu pustym przez okres dłuższy niż trzy miesiące może zostać udzielone z dwóch powodów. Po pierwsze, jeśli planowana jest renowacja lub modernizacja, a po drugie, jeśli wynajem nie jest możliwy, a zwolnienie z ograniczeń dotyczących obłożenia i czynszu nie doprowadziłoby do wynajęcia lokalu.

Zezwolenie na wykorzystanie lokalu mieszkalnego do celów innych niż mieszkalne może zostać udzielone tylko w przypadku istnienia nadrzędnego uzasadnionego interesu publicznego lub prywatnego; właściwy organ podejmuje decyzję zgodnie z obowiązującym obowiązkiem oceny. Może on zażądać odpowiedniej rekompensaty pieniężnej lub przyznania zobowiązań o łącznej wartości równej wartości innego lokalu mieszkalnego.

Wniosek o zezwolenie na użytkowanie własne należy złożyć przed wprowadzeniem się do mieszkania objętego programem pomocy.

Wniosek o zezwolenie na pozostawienie mieszkania pustego należy złożyć, gdy tylko można przewidzieć, że subsydiowane mieszkanie czynszowe będzie stało puste dłużej niż trzy miesiące.

Wniosek o zezwolenie na użytkowanie lokalu do celów innych niż mieszkalne należy złożyć przed zmianą przeznaczenia lokalu mieszkalnego.

Nie są pobierane żadne opłaty ani koszty.

Jednakże wydanie zezwolenia na użytkowanie w celach innych niż mieszkalne może być uzależnione m.in. od wniesienia opłaty pieniężnej.