Zelkova, czyli japońska zelkova, to atrakcyjna egzotyczna roślina, która zachwyca przede wszystkim imponującą jesienną kolorystyką w różnych odcieniach, od żółtego przez pomarańczowy do brązowego. W naszych szerokościach geograficznych jest rzadko stosowana i sadzona głównie jako drzewo parkowe oraz w reprezentacyjnych miejscach. Również w swojej ojczyźnie zelkova występuje sporadycznie, ale ze względu na swoje cenne drewno jest wykorzystywana w leśnictwie.

• Pochodzenie: Azja Wschodnia, Japonia, Tajwan

• Wzrost: od 15 do 30 metrów

• Liście: jajowate do podłużnych, spiczastych, o długości 3–12 cm, ząbkowane, od góry intensywnie zielone i szorstkie, od spodu jaśniejsze i gładkie, jesienią miedziane do żółto-pomarańczowego

• Kwitnienie: kwiecień/maj, niepozorne zielone kwiaty

• Owoce: małe, fasolowate, pestkowe, gładkie, zielone, niepozorne, bez wartości ozdobnej

• Gleba/stanowisko: świeża, próchnicza, piaszczysto-gliniasta gleba, stanowiska słoneczne do półcienistych, dobrze nadaje się do sadzenia pojedynczo lub w małych grupach

• Cechy szczególne: w parku miejskim w Moguncji znajduje się tylko jeden egzemplarz. Jednakże zachwyca on swoim imponującym pokrojem. Mimo że drzewo jest już w podeszłym wieku, dzięki swojej zwartej koronie i pojedynczemu stanowisku przy głównej alei północnej, równoległej do torów kolejowych, emanuje niemalże dostojnością. Warto podejść do niego bliżej. Silnie łuskowata kora zelkowca jest przepiękna.
  Zelkowiec w Moguncji figuruje na liście „Champion Trees” Niemieckiego Towarzystwa Dendrologicznego (Otwiera się w nowej karcie) jako rekordzista dla Nadrenii-Palatynatu. W skali kraju należy do „Top 5” największych znanych zelkowców.