Ratusz

W 2018 r. Rada Miejska Moguncji podjęła decyzję o remoncie ratusza. W listopadzie 2019 r. biura i jednostki znajdujące się wcześniej w ratuszu zostały przeniesione.

Symbol świadomości demokratycznej

W języku potocznym nazywany jest żartobliwie „norą lisa” (w nawiązaniu do pełniącego w czasie jego powstania funkcję burmistrza Jockela Fuchsa) lub „więzieniem urzędników”: ratusz w Moguncji jest bez wątpienia charakterystycznym budynkiem o zupełnie własnej stylistyce.

Wcześniej Mainz przez pięć wieków nie miało ratusza – aż do momentu, gdy w 1968 roku rada miasta Mainz zleciła renomowanemu duńskiemu biuru Jacobsen und Weitling budowę nowego budynku.

„Wierzymy, że stworzyliśmy miejsce o wysokiej wartości, które wzbudzi zainteresowanie opinii publicznej, a być może także dyskusję. Przedstawienie argumentów za i przeciw byłoby już pozytywnym znakiem, ponieważ budynek, o którym się nie mówi, zazwyczaj nie jest wart uwagi” – tak w styczniu 1974 roku wyraził swoje nadzieje i życzenia Otto Weitling, jeden z architektów ratusza w Moguncji.

To, co zostało sformułowane w dokumentacji budowlanej z okazji otwarcia ratusza, obowiązuje do dziś.

Ratusz w skrócie

Fakty, liczby i dane

Historyczny

700 lat po wybudowaniu pierwszego ratusza w Moguncji w średniowieczu rada miasta Moguncji, po przeprowadzeniu ogólnoeuropejskiego konkursu, zleciła renomowanemu duńskiemu biuru Jacobsen und Weitling zaprojektowanie nowego budynku. Wcześniej Moguncja przez 500 lat nie miała ratusza. Teraz miało się to zmienić: budynek miał powstać na Halleplatz, dzisiejszym Jockel-Fuchs-Platz.

21 lipca 1972 r. ówczesny burmistrz Jockel Fuchs i budowniczowie świętowali uroczystość zawieszenia wiechy. W sylwestra 1973 r. budynek został oddany do użytku podczas posiedzenia rady miejskiej.

Już następnego dnia plac ratuszowy opanowali szaleni karnawałowicze, a w ciągu kolejnego tygodnia świętowania 50 000 mieszkańców Moguncji szturmowało swój nowy ratusz.

Liczni goście honorowi z miast partnerskich, ówczesny premier Nadrenii-Palatynatu Helmut Kohl, burmistrz Wiesbaden Rudi Schmitt, a także prezydent federalny Gustav Heinemann zaszczycili nową siedzibę swoją obecnością. 600 pracowników wprowadziło się do swoich biur.

Architekt Arne Jacobsen nie doczekał się oddania budynku do użytku. Zmarł już w 1971 roku. W 2002 roku, w setną rocznicę jego urodzin, ratusz otrzymał liczne zapytania dotyczące wypożyczenia mebli z jego zbiorów na wystawy designu na całym świecie.

Ratusz w Moguncji w krajobrazie miasta

Niezależnie od tego, z której strony obserwator patrzy na tę potężną budowlę, ratusz robi ogromne wrażenie. Widziany z mostu na Renie stanowi nowoczesny kontrapunkt dla potężnej bryły tysiącletniej katedry w słynnej panoramie miasta nad Renem.

Z lotu ptaka urzeka niezwykły trójkątny plan, który można podziwiać tylko z tej perspektywy. Idąc od centrum handlowego „Am Brand”, spacerowicz przechodzi przez most przeznaczony wyłącznie dla pieszych na rozległy plac ratuszowy, z którego rozciąga się jeden z najpiękniejszych widoków na Ren.

Nieświadomy niczego zwiedzający jest zaskoczony nowoczesnością budynku w tym prestiżowym miejscu w mieście o dwutysięcznej historii i często jest jeszcze bardziej zaskoczony, gdy dowiaduje się, że ratusz ma już ponad cztery dekady. Właśnie te odczucia potwierdzają jakość architektury, która bez postmodernistycznych dodatków i historycznych elementów nigdy nie wydaje się nudna.

Była to odważna decyzja, aby umieścić ten nowoczesny budynek w harmonii z pałacem elektorskim, kancelarią państwową, zbrojownią i starymi fasadami XIX-wiecznych budynków mieszkalnych, wypełniając w ten sposób lukę urbanistyczną, którą pozostawiła II wojna światowa poprzez zniszczenie ratusza i znajdującego się przed nim placu Halleplatz. Zamierzeniem było nowe otwarcie miasta na rzekę, a wraz z budową sąsiedniego centrum handlowego – rozbudowa centrum miasta.

Architektura

Projekt ratusza w Moguncji został opracowany przez światowej sławy duńskiego architekta i projektanta Arne Jacobsena oraz jego partnera Otto Weitlinga.

Budynek wyróżnia się naprzemiennym układem zamkniętych i pozornie otwartych ścian, który powstaje dzięki pionowym ścianom nośnym i kratom przeciwsłonecznym przed oknami sięgającymi od podłogi do sufitu na każdym piętrze.

Wykończenie fasady z wyjątkowo wytrzymałego kamienia naturalnego „Porsgrunn” z Norwegii w kolorze jasnoszarym kontrastuje z ciemnobrązowymi kratami przeciwsłonecznymi. Struktura jednocześnie łączy, tak że wysokość budynku wynosząca sześć pięter ustępuje miejsca jednolitemu, niemal monolitycznemu wrażeniu całości. Po

wejściu do ratusza przez stosunkowo niewielkie główne wejście, zwiedzających czeka wysokie, jasne hol wejściowy, otwarty na wszystkie piętra, w którym oprócz dwóch wind rurowych znajduje się obiegowa klatka schodowa.

Hol ten otwiera się na okrągłe lobby z licznymi murowanymi niszami, które wydają się idealnie nadające się do organizacji wystaw. Dwa boczne lobby, centralna sala rady, znajdująca się poniżej sala wykładowa oraz sale konferencyjne o różnej wielkości, noszące nazwy miast partnerskich Moguncji, odpowiadają różnorodnym wymaganiom użytkowym, jakie ten budynek musi spełniać dla mieszkańców.

W tych pomieszczeniach, podobnie jak w korytarzach na poszczególnych piętrach, biurach i kasynie na piątym piętrze, wyraźnie widać holistyczne podejście architektów. Żadne elementy oświetlenia, kolorystyka sufitów, ścian i podłóg ani wbudowane szafy nie zostały pozostawione przypadkowi.

Forniry bukowe na stołach, ściankach szaf, elementach drzwi i boazeriach ściennych kontrastują z ciemnozieloną podłogą z naturalnego łupka i szaro-zielonymi wykładzinami podłogowymi i schodowymi, oliwkowo-zielonymi elementami sufitowymi oraz beżowymi elementami ściennymi, które można w dowolnym momencie przestawiać. Również meble w pomieszczeniach ogólnodostępnych zostały zaprojektowane przez Arne Jacobsena, a wiele z nich jest dziś uważanych za klasykę duńskiego wzornictwa.