Kırmızı kumtaşı kapının ardında, modern bir cam giriş, görkemli Rokoko süslemelerini gözler önüne seriyor. Eski şehrin tam ortasında yer alan Augustiner Kilisesi, İkinci Dünya Savaşı’nda neredeyse hiç hasar görmemiş ve bölge için olağanüstü bir ihtişamı orijinal haliyle sergiliyor. Augustinerstraße'de, 1260'tan beri yerleşik olan Augustiner-Eremiten dilenci tarikatı, 1802'ye kadar bir manastıra sahipti. Salon kilisesi, 1768'den 1772'ye kadar manastırla birlikte yeniden inşa edildi. 1805'ten beri burada Piskoposluk Rahip Okulu bulunmaktadır.

Kilisenin bu kadar zengin bir iç donanıma sahip olmasının nedeni, hayırseverlerin bu çalışmayı cömertçe desteklemiş olmalarıdır: Elektör, ikamet ettiği şehirde bir "köylü kilisesi" istemiyordu. Cephede, Main-Franken Barok tarzının canlı formları ve Mainzlı heykeltıraş Nikolaus Binterim'in yaptığı Meryem'in Taç Giydirilmesi heykeli yer almaktadır.

İç mekanda, Donauwörthlu ressam Johann Baptist Enderle, büyük ve aydınlık tavan resimleriyle Kilise Babası Augustinus’un hayatını yüceltmiştir. Orta pencereye sahip bölünmüş org, 1773 yılında Johann Heinrich Stumm tarafından yapılmıştır; bu org, bu org yapımcı hanedanının günümüze ulaşan az sayıdaki enstrümanından biridir.
Güney yan sunakları arasındaki bir nişten, 1420 yılına ait bir ıhlamur ağacı heykel gülümsüyor: Oynayan İsa'yı kucağında tutan Meryem - neşeli haliyle, "yumuşak stil"e atfedilen olağanüstü bir Gotik sanat eseri. Büyük saygı gören bu kutsal resim, 1793 yılında yanan Liebfrauenkirche'den kurtarıldı. Ana mihrapta ikonografik bir nadide eser yer almaktadır: İsa'nın ölümü sırasında Tanrı Baba, bir putto aracılığıyla "insanlığın suç belgesini" yırtıp atmaktadır.