Za portalem z czerwonego piaskowca znajduje się nowoczesne szklane wejście, z którego roztacza się widok na wspaniałe rokokowe zdobienia. Kościół św. Augustyna położony w samym centrum starego miasta pozostał niemal nietknięty podczas II wojny światowej i prezentuje się w oryginalnym stanie, co jest niezwykłe dla tego regionu. W ulicy Augustinerstraße od 1260 r. do 1802 r. mieścił się klasztor zakonu augustianów-pustelników. Kościół halowy wraz z klasztorem został przebudowany w latach 1768–1772. Od 1805 r. znajduje się tu seminarium biskupie.

Wystrój kościoła jest tak bogaty, ponieważ mecenasi hojnie wsparli tę inwestycję: elektor nie chciał mieć w swojej stolicy „kościoła wiejskiego”. Fasada prezentuje żywe formy baroku frankońskiego oraz koronację Marii autorstwa rzeźbiarza z Moguncji Nikolausa Binterima.

Wewnątrz kościoła malarz Johann Baptist Enderle z Donauwörth uwiecznił życie ojca Kościoła Augustyna na dużych, jasnych malowidłach sufitowych. Podzielone organy z centralnym oknem zbudował Johann Heinrich Stumm w 1773 roku; są one jednym z niewielu zachowanych instrumentów tej dynastii organmistrzów.
Z niszy między południowymi ołtarzami bocznymi uśmiecha się rzeźba z drewna lipowego z 1420 roku: Maria z bawiącym się Jezusem – w swojej radości niezwykłe dzieło sztuki gotyckiej, przypisywane „miękkiemu stylowi”. Czczony obraz łaski został uratowany w 1793 roku z płonącego kościoła Liebfrauenkirche. W ołtarzu głównym znajduje się ikonograficzna rzadkość: Bóg Ojciec każe putto podrzeć „weksel ludzkości” po śmierci Jezusa.