Oprócz produktów ekologicznych, od kilku lat coraz większą popularnością cieszą się produkty pochodzące z najbliższej okolicy. Tak zwana żywność regionalna ma aurę ekologiczności i lokalnego patriotyzmu. Krótkie trasy transportowe i wspieranie lokalnej lub regionalnej gospodarki są z pewnością sensowne, ale ponieważ nie ma jeszcze prawnie wiążących kryteriów dotyczących oznaczania produktów regionalnych, zamieszanie i oszustwa są nieuniknione.

Sieci supermarketów, sprzedawcy żywności i przemysł spożywczy naturalnie reagują na popularność produktów regionalnych i prezentują slogany oraz rzekome oznaczenia, takie jak „Z naszego regionu”, „Kawałek ojczyzny” lub „Najlepsze z...”. Pozostają jednak pytania: jak daleko sięga „regionalność”? Całe Niemcy w porównaniu z towarami importowanymi? A może tylko granice kraju związkowego? A może nie dalej niż 50 kilometrów? Czy generalnie wszystkie składniki produktu muszą pochodzić z danego regionu? A może tylko połowa?

Od początku 2014 roku konsumenci mogą kupować produkty oznaczone „okienkiem regionalnym”. Dzięki tej informacji umieszczonej na opakowaniach konsumenci mogą od razu rozpoznać, skąd pochodzą składniki i gdzie zostały przetworzone. Jednak dla wielu obrońców praw konsumentów pieczęć ta jest zbyt nieprecyzyjna w swoich definicjach. Pojęcia takie jak „ojczyzna”, „blisko” lub „w domu” zawsze były bardzo subiektywne i niejasne.

Kilka lat temu magazyn Öko-Test poddał analizie niektóre produkty oznaczone jako regionalne. Spośród 53 zbadanych produktów o regionalnym pochodzeniu testerzy ocenili tylko 14 jako prawdziwe produkty regionalne. Ściśle rzecz biorąc, prawdziwy regionalny produkt spożywczy powinien być zdefiniowany w następujący sposób:

• Wszystkie surowce użyte do produkcji produktu muszą pochodzić z określonego regionu geograficznego.
• Wszystkie surowce produktu muszą być przetworzone w regionie wskazanym na etykiecie.
• Produkt powinien być sprzedawany wyłącznie w wskazanym regionie.

Niektóre organizacje konsumenckie wymagają również, aby w przypadku produktów pojedynczych 100 procent, a w przypadku produktów złożonych 95 procent składników pochodziło z określonego regionu.

Aby nieco rozwiać wątpliwości i zapobiec oszustwom przemysłowym, oto kilka wskazówek:

• Tylko kupowanie prawdziwych produktów regionalnych wspiera lokalną gospodarkę, czyli lokalnych sprzedawców i producentów, oraz odciąża środowisko dzięki krótkim trasom transportowym. Dlatego kupuj na targach, w tradycyjnych piekarniach i sklepach mięsnych oraz w sklepach przy gospodarstwach rolnych i w razie potrzeby pytaj o miejsce pochodzenia.
• Kieruj się kalendarzem sezonowości owoców i warzyw i kupuj świeże produkty regionalne.
• Produkty regionalne nie są produktami ekologicznymi! Jeśli zostały wyprodukowane w sposób konwencjonalny, mogą również zawierać pestycydy. Nie każda świnia z sąsiedztwa, ubita przez zaufanego rzeźnika, była hodowana w sposób bardziej odpowiedni dla gatunku niż „świnia przemysłowa”.
• Zawsze zwracaj uwagę na listę składników. Nawet w przypadku doskonałych i wyraźnie reklamowanych produktów regionalnych należy zachować ostrożność.
• Wiele inicjatyw regionalnych (np. SooNahe) oferuje przejrzystą produkcję, którą można sprawdzić podczas dni otwartych lub festynów wiejskich, a także obszerne informacje na temat oferowanych produktów.
• Spożywanie prawdziwych produktów regionalnych chroni klimat: na przykład kilogram szparagów z Peru powoduje 17 razy więcej emisji gazów cieplarnianych niż taka sama ilość szparagów z lokalnych upraw.