Cis europejski jest gatunkiem drzewa najlepiej znoszącym cień w Europie i może osiągać najwyższy wiek spośród rodzimych gatunków drzew iglastych, przekraczający 1000 lat. Należy do gatunków roślin chronionych i znajduje się w Niemczech na czerwonej liście gatunków zagrożonych. W wyniku wielowiekowej nadmiernej eksploatacji jego populacja znacznie się zmniejszyła. Drewno cisowe jest wyjątkowo twarde i elastyczne. Już około 300 000 lat temu drewno to było wykorzystywane do produkcji grotów do włóczni. W czasach rzymskich i średniowieczu drewno to było wykorzystywane do produkcji łuków i kusz. W 1994 roku cis został drzewem roku, a w 2011 roku rośliną trującą roku. Z wyjątkiem czerwonej łupiny nasion i pyłku nasiennego, wszystkie części rośliny są trujące.

• Pochodzenie: Europa, Afryka Północna, Azja Mniejsza, Kaukaz

• Wysokość: 10-15 m wysokości i 8-12 m szerokości
  
  
• Liście: zimozielone, igiełkowate, czarno-zielone, 2-rzędowe, liniowe, stopniowo zwężające się, krótko spiczaste, o długości od 1 do 3 cm
  
  
• Kwiat: roślina jest dwupienna, kwiaty męskie w żółtych główkach, kwiaty żeńskie niepozorne, marzec/kwiecień
  
  
• Owoc: czerwona, mięsista osłonka nasienna (aril), otaczająca nasiona o długości 6-7 mm i szerokości 3,5 mm
  
  
• Gleba/stanowisko: ogólnie tolerancyjna na stanowisko, ale preferuje gleby świeże do wilgotnych, bogate w składniki odżywcze, wapienne, rośnie zarówno w miejscach nasłonecznionych, jak i zacienionych
  
  
Cechy szczególne: cis jest bardzo odporny na cięcie i zdolny do odrastania. Dlatego też ma szczególne znaczenie jako wiecznie zielona roślina żywopłotowa.