Rok budowy: 1829–1833
Inwestor: Georg Moller; później różne przebudowy, w szczególności przeprowadzone przez radcę budowlanego Adolfa Geliusa w latach 1910–1912.

Zlecenie budowy teatru w Moguncji pochodziło od samego cesarza Napoleona. Od 1797 roku miasto ponownie znalazło się w rękach francuskich i nie nazywało się już Mainz, ale Mayence. Napoleon, który często przebywał w Moguncji, 13 października 1804 r. zlecił swojemu architektowi J.F. Eustache de St. Far stworzenie placu Gutenbergplatz i wybudowanie na jego północnym skraju teatru wzorowanego na „wielkim teatrze cesarskim” w Petersburgu. Kamień węgielny położono wiosną 1809 roku, ale wydarzenia historyczne kolejnych lat spowodowały wstrzymanie projektu.

20 lat później ponownie zlecono zaprojektowanie i realizację teatru – tym razem rada miasta Moguncji powierzyła to zadanie Georgowi Mollerowi, nadwornemu radcy budowlanemu Wielkiego Księstwa Hesji, jednemu z najwybitniejszych architektów swoich czasów.

Budowę rozpoczęto w 1829 roku, a uroczyste otwarcie „Wielkiego Teatru Narodowego w Moguncji”, jak nazwano teatr, odbyło się 21 września 1833 roku. Tym samym Moguncja stała się czwartym niemieckim miastem po Berlinie, Hamburgu i Monachium, które posiadało duży, reprezentacyjny teatr.

Wraz z budową teatru w Moguncji Moller stworzył nowatorską konstrukcję architektoniczną, która spotkała się z dużym uznaniem i zainteresowaniem. Wyraźne przeznaczenie budynku, oddzielenie sceny od widowni oraz widoczna z zewnątrz półokrągła sala widowiskowa stanowiły wyraźne zerwanie z tradycją i całkowite odejście od klasycystycznej architektury teatralnej. Teatr państwowy Mollera, rewolucyjny pod względem koncepcji architektonicznej w czasach swojego powstania, jest uważany między innymi za wzór dla pierwszego teatru dworskiego w Dreźnie, zaprojektowanego przez Gottfrieda Sempera.

W ten sposób Moller zapoczątkował nową epokę w architekturze teatralnej, wykraczającą poza granice Niemiec. W dowód wdzięczności za jego zasługi miasto Moguncja nadało mu w 1833 roku honorowe obywatelstwo.

Obecny wygląd budynku opiera się głównie na rozbudowie przeprowadzonej przez architekta miejskiego Adolfa Geliusa. W latach 1910–1912 dobudował on przedsionek foyer i boczne klatki schodowe, przez co budynek stracił wiele ze swojego pierwotnego wyglądu i uroku.

Budynek Mollerbau wraz ze wszystkimi przebudowami nadal służy jako teatr państwowy. Ten wielodyscyplinarny obiekt łączy pod jednym dachem teatr muzyczny, teatr dramatyczny i balet. Obecnie składa się z czterech sal widowiskowych: oprócz Dużej Sali, sceny studyjnej „Glashaus” w szklanej kopule i Małej Sali, od końca 2014 roku istnieje jeszcze jedna scena teatralna – U17.