Yılda 200.000 ziyaretçi, St. Stephan'ın bir cazibe merkezi olduğunu gösteriyor! Dünyanın dört bir yanından gelen turistler, sanatçı Marc Chagall'ın mavi ışık saçan vitray pencerelerini görmek için Stephansberg'e akın ediyor. İkinci Dünya Savaşı'nda neredeyse tamamen yıkılan bu Gotik kilisenin yeniden inşası ve restorasyonu, aynı zamanda kiliseye yeni bir soluk kazandırdı.
Bin yıldan fazla bir süre önce, 990 yılında, Mainz Başpiskoposu ve İmparatorluk Başkanseri Willigis, burada bir koleji kurmuş ve kiliseyi "İmparatorluğun Dua Yeri" olarak inşa ettirmişti. Katedralin mimarı, 1011 yılında St. Stephan'da son uykusuna yattı. Gotik tarzda yeni bina 1290 ile 1335 yılları arasında inşa edildi. Bina, 990 civarında Ottonik-Romanesk tarzında inşa edilen bazilikanın temelleri üzerine kurulmuştur. 1857'de yakınlardaki Barut Kulesi patladığında, St. Stephan da ağır hasar gördü. Restorasyon sırasında zengin Barok dekorasyon kaldırıldı.

Bugün bu ibadethane, üç nefi olan ve net bir şekilde bölümlere ayrılmış bir salon kilisesi olarak karşımıza çıkmaktadır; bu neflerdeki gotik tonozlar henüz restore edilmemiştir. Duvarlar beyaz renkte tutulmuş olup, yapının taşıyıcı elemanlarını oluşturan kırmızı kumtaşı bununla hoş bir kontrast oluşturmaktadır. Yapının 66 metre yüksekliğindeki geniş kulesi, muhtemelen sivri kemerli friz yüksekliğine kadar Willigis Kilisesi’nden kalmadır. Kuledeki geniş bir çatlak 1947 yılında kapatılmıştı. 1962 yılında şehrin 2000. yıl kutlamaları vesilesiyle kubbe ve fener yeniden yerleştirildi.

1911 yılına kadar, çatıların üzerinde, yangın gözcüsü olarak görev yapan bir kule bekçisi, bu amaçla özel olarak düzenlenmiş bir dairede yaşamıştı; hatta burada bir keresinde üçüzler doğmuştu. Şehrin bu yangın gözetleme görevi 1559 yılından beri sürdürülüyordu.

St. Stephan, Yahudi sanatçı Marc Chagall’ın (1887 - 1985) vitraylarını tasarladığı tek Alman kilisesidir. Rusya’da doğan sanatçı, hayatının büyük bir bölümünü Fransa’da geçirdi. Renkli vitraylardan St. Stephan kilisesinin iç mekanına mavi bir ışık dökülür ve bu ışıkta sadece melekler değil, diğer İncil karakterleri de sanki ağırlıksız bir şekilde hareket ederler.
""Renkler, yaşam duygumuza doğrudan hitap ediyor, çünkü optimizm, umut ve yaşam sevincini anlatıyorlar," diyor, meditasyonlar ve kitaplar aracılığıyla Chagall'ın eserini aktaran Papaz Klaus Mayer. 1973 yılında Chagall ile temasa geçen Mayer, "Renk ve İncil mesajının ustası"nı, doğu korosunda Yahudi-Hristiyan dayanışması ve halklar arası anlayış için bir iz bırakmaya ikna etmeyi başardı. 1978'de, o zamanlar 91 yaşında olan sanatçının ilk Chagall penceresi yerleştirildi. Bunu sekiz tane daha izledi; altı tanesi doğu korosunda, üç tanesi ise transeptte. Mainz'ın fahri vatandaşı olan ancak şehri hiç tanımayan Marc Chagall, 98 yaşında vefat etmeden kısa bir süre önce sonuncusunu tamamladı. Yan neflere yerleştirilen, daha sonra yapılmış ve kasıtlı olarak daha sade tutulan, Reims'deki Jacques Simon atölyesinden Charles Marq'ın 19 vitrayı, bu şaheserlere bir giriş niteliğindedir. Chagall, Marq ile 28 yıl boyunca birlikte çalışmıştı.

Bu ünlü pencereleri görenler, Rheinland-Pfalz’ın en güzel geç Gotik manastır avlusundaki gezintiyi kaçırmamalıdır. Burası, 600 manastır rahibinin çoğunun mezar yeriydi. Mezar taşları ve bağışçı ailelerin armaları onları anımsatmaktadır. Armaların yanı sıra, federal hükümet, eyalet, piskoposluk ve Mainz şehrinin modern kemer taşları da burayı zenginleştiriyor. Ayrıca, 15. yüzyıldan kalma tahtta oturan Tanrı Baba heykeli veya geç Gotik dönemine ait Anna Selbdritt heykel grubu gibi sanat hazineleri de gözden kaçırılmamalıdır. St. Stephan'da, birkaç yıldır vaftiz edilen çocuklar yeniden 1330 yılına ait orijinal Gotik vaftiz havuzunda vaftiz ediliyor.